piątek, 29 marca 2013

Rozdział 1

Mam na imię Ashley. Jestem zwykłą 19- letnią dziewczyną. Wraz z przyjaciółką , Kate mieszkam w Londynie. To piękne miasto, chociaż pogoda bywa zmienna. Jak narazie obydwie szukamy pracy. Ja uwielbiam rysować i malować, natomiast Kate marzy o karierze tancerki. Właśnie dziś mija 12 równych lat naszej przyjaźni, więc postanowiłyśmy pójść na wielkie zakupy. Wzięłyśmy co potrzeba i ruszyłyśmy w stronę centrum chandlowego.
- Ash to jak robimy? Rozdzielamy się czy chodzimy razem?
- Pewnie, że razem przecież trzeba uczcić te 12 lat ogromnymi zakupami.
- Ja w to wchodzę.

4 godziny później...


Byłyśmy już chyba w każdym sklepie ( a sklepów jest tutaj nie mało), nogi bolą mnie tak, że chyba zaraz odpadną.
- Kate ja już dłużej nie wytrzymam. Błagam chodźmy na kawę.
- Dobra, już dobra chodźmy.
Po przepysznej kawie, która od razu postawiła nas na nogi. Postanowiłyśmy wrócić do domu długim spacerem przez park. Niestety z naszych planów nici, ponieważ Kate chciała pójść z Natem do kina. Nate to jej chłopak, nigdy go nie lubiłam i wiem, że prędzej czy później on ją skrzywdzi. Ten facet naprawdę powoli zaczyna działać mi na nerwy. Dzwoni do niej czy nie pójdzie z nim do kina, a ta od razu się na wszystko zgadza. Przecież dzisiaj mija równe 12 lat naszej przyjaźni... No trudno przecież to moja przyjaciółka skoro ona jest szczęśliwa, to ja też. Nie pozostaje mi nic innego jak wrócić do domu sama. Jednak z parku zrezygnować nie zamierzam. Mam ochotę chociaż na chwilę odpocząć od tego wszystkiego. Moje użalanie się nad sobą przerwał jakiś facet uderzając we mnie.
- Patrz jak łazisz!-krzyknął.
- Ja? Popatrz na siebie.
- Wy wszystkie jesteście takie same. Zawsze udajecie, że to tak "niechcący", a tak naprawdę robicie to tylko dlatego żebyśmy zwrócili na was uwagę. To jest naprawdę żałosne i powoli zaczęło się robić nudne.- awanturował się dalej chłopak.
- Posłuchaj mnie, koleś nie wiem kim jesteś i wcalę nie chcę wiedzieć. A teraz weź się przesuń, bo się śpieszę.
- Zaczekaj! Czyli nie jesteś fanką? Nie chcesz autografu, ani zdjęcia?
- Nie! Nawet nie wiem kim jesteś.
I na tym skończyła się nasza rozmowa. Co za palant! Chociaż jest bardzo, ale to bardzo przystojny. Te jego brązowe oczy i ciemne włosy... Co ja wygaduję!!! Idiota. Przystojny idiota!

2 dni później...


Ciągle myślę o tym chłopaku z parku. Czy to możliwe żebym się zakochała? Wątpię, chociaż ciąglę o nim myślę i powoli zaczyna mnie to irytować, bo nie mogę się na niczym innym skupić. Opowiedziałam Kate o nieznajomym chłopaku, a ta tylko uśmiechnęła się do mnie i powiedziała, że się zakochałam.
- Ashley, chodź na moment, tylko szybko!
- Już idę!
Głos mojej przyjaciółki dochodził z salonu i z tego co słyszę to ogląda telewizję. To co zobaczyłam na ekranie bardzo, ale to bardzo mnie zdziwiło...
__________________________________________


Więc 1 rozdział jest! Wiem, że krótki ale obiecuję następne będą dłuższe i mam nadzieję, że ciekawsze. Proszę o duuuuużą ilość komentarzy. :)

2 komentarze: